Kościół z lotu ptaka Park orientacji przestrzennej w Owińskach Park orientacji przestrzennej w Owińskach Gminne Przedszkole w Owińskach

Kwiecień

28

piątek

Waleria, Ludwik, Paweł

 

Ustanowienie święta Bożego Ciała - Bł. Julianna z Mont Cornillon

Bł. Julianna z Mont Cornillon (1193-1258)

Była jeszcze nastolatką, kiedy w 1209 r. po raz pierwszy doznała niezwykłej wizji - zobaczyła świetliste koło, przypominające świecący jasno księżyc, które było zabrudzone ciemną plamą.
Urodzona w Retinnes k. Liege Belgijka Julianna od piątego roku życia, kiedy zmarli jej rodzice - wychowywała się u sióstr augustianek w klasztorze Mont-Cornillon (Korneliberg) w Liege. od dzieciństwa była bardzo pobożna, praktykując szczególne nabożeństwo do Matki Bożej, Męki Pańskiej, a przede wszystkim do Najświętszego Sakramentu. Kiedy miała 13 lat, wstąpiła do zakonu, w którym dorastała, pragnąc poświęcić się opiece nad chorymi. w 1225 r. została przeoryszą, a pięć lat później przełożoną klasztoru i funkcjonującego przy nim leprozorium. Słynęła z surowości i z determinacją pilnowała przestrzegania augustiańskiej reguły. Miała dar przenikania ludzkich serc i myśli.
Julianna długo zastanawiała się i prosiła Boga o znak - wyjaśnienie, czy widzenie, jakiego doświadczyła, jest tylko wytworem jej własnej wyobraźni i specyficznej duchowej pokusy, czy też efektem Bożego natchnienia. po długich modlitwach, sam Chrystus wyjaśnił jej znaczenie niezwykłej wizji. Jaśniejący "księżyc" miał być Kościołem, a ciemna plama to brak w roku kościelnym święta ku czci Eucharystii - Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Pan Jezus zażądał ustanowienia takiego święta, pragnął, aby obchodzono je w całym Kościele, w czwartek po niedzieli Świętej Trójcy. Chrystus zapowiedział również masową niewiarę w tzw. "realną obecność", jaka nastąpiła w czasach reformacji. Święto Bożego Ciała miało mieć charakter wynagrodzenia za grzechy wobec Najświętszego Sakramentu, a także - poprzez pobudzanie miłości i adoracji - miało umacniać wiernych w ich drodze do cnoty.



***

Droga do ustanowienia święta Bożego Ciała nie była łatwa. Dopiero po wielu latach, po powtórzeniu się wizji - Julianna opowiedziała o niej zaprzyjaźnionej z nią rekluzie bł. Ewie z Liege (która razem z nią stała się gorącą orędowniczką wprowadzenia święta) oraz pobożnemu kanonikowi laterańskiemu Janowi z Lozanny, pracującemu przy kościele św. Marcina w Liege. Kanonik skonsultował się w tej sprawie z wieloma teologami i biskupami, którzy nie znaleźli w wizji i objawieniu niczego przeciwnego wierze i poparli pomysł utworzenia nowego święta.
Widząc, że sprawa nabiera tempa, Julianna poprosiła o napisanie stosownego oficjum augustianina Jana z Cornillon. o żądaniu Chrystusa powiedziała także utrzymującemu ścisłe kontakty z klasztorem i leprozorium augustianek biskupowi Liege - Robertowi de Thorete. Biskup - po komisyjnym zbadaniu autentyczności objawień i zwołaniu synodu - przychylił się do prośby zakonnicy, ustanawiając święto Bożego Ciała w swojej diecezji. w 1246 r. odbyła się pierwsza procesja, w której niesiono Najświętszy Sakrament. Jednak gdy rok później biskup Robert zmarł, część miejscowego duchowieństwa uznała jego zgodę za przedwczesną, wprowadzenie święta Bożego Ciała za czyn niewłaściwy, kwestionowano też prawdziwość objawień.
Juliannę zaczęto podejrzewać o szerzenie herezji i prześladować. Dwa razy na skutek intryg nieprzychylnego jej duchownego, który sprawował duchową pieczę nad klasztorem, musiała opuszczać Cornillon. w 1247 r. zamieszkała u sióstr beginek w Namur, a rok później została rekluzą - zamurowaną w celi pustelnicą - w rekluzorium St. Feuillon w Fosses. po śmierci pochowano ją w opactwie cystersów w Villers.

***

na szczęście w otoczeniu Julianny działali także ludzie, którzy uważali jej objawienia za dzieło Boże. Orędownikiem kultu Najświętszego Sakramentu był prowincjał dominikanów, kardynał Hugon z Saint-Cher, który podjął się ponownego zbadania sprawy i ostatecznie doprowadził do zatwierdzenia święta w Liege, a nawet rozszerzenia go na teren Niemiec, nad którym sprawował swoje zwierzchnictwo. Zwolennikiem kultu Ciała i Krwi Chrystusa był też Jakub Pantaleon - archidiakon katedry w Liege, który w 1251 r. po raz drugi poprowadził procesję ulicami miasta.
Dziesięć lat później - w 1261 r. - ten sam ubogi syn szewca, będący już wtedy patriarchą Jerozolimy - został papieżem, przyjmując imię Urbana IV. w trzecim roku jego pontyfikatu wydarzył się słynny cud eucharystyczny we włoskiej miejscowości Bolsena, który był dla nowego papieża ostatecznym impulsem do wprowadzenia święta Bożego Ciała w całym Kościele katolickim. w przygotowanej w 1264 r. bulli "Transiturus de hoc mundo" Urban iv pisał: "I choć ten pamiętny sakrament sprawuje się w codziennych uroczystościach mszalnych, uważamy jednak za stosowne i godne, aby raz w roku odbywało się bardziej uroczyste i bardziej okazałe jego wspomnienie, szczególnie na zawstydzenie wiarołomstwa i zdrożności heretyków".
Wprowadzenie święta Bożego Ciała uzasadniał zatem papież - zgodnie zresztą z życzeniem samego Chrystusa - potrzebą zadośćuczynienia za znieważanie Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, walką z błędami szerzonymi przez heretyków (chodziło wtedy głównie o XI-wiecznego francuskiego teologa Berengariusza z Tours) oraz chęcią szczególnego uczczenia ustanowienia Eucharystii w czasie Ostatniej Wieczerzy, które ze względu na powagę Wielkiego Tygodnia nie mogło być uroczyściej obchodzone w Wielki Czwartek. Ojciec Święty nawiązywał w ten sposób bezpośrednio do objawień bł. Julianny. Wzmiankował zresztą o niej pisząc: "Dowiedzieliśmy się dawniej, gdy byliśmy na niższym stopniu hierarchicznym, że pewni katolicy mieli od Boga objawienie, aby to święto obchodzić powszechnie w Kościele".
Niestety, tuż przed ogłoszeniem wspomnianej bulli Urban iv zmarł i uroczystość - która nie została jeszcze oficjalnie wprowadzona - zaczęła stopniowo zanikać. na szczęście do jej odrodzenia i utwierdzenia przyczynili się kolejni papieże, m.in. Klemens V, Jan XXII i Bonifacy IX.
Od czasów reformacji, obchody święta Bożego Ciała stały się wielkimi manifestacjami wiary w dogmat o realnej obecności Ciała i Krwi Chrystusa w postaciach konsekrowanego chleba i wina.

Dodano 7 czerwca 2012 o 12:14 przez Kazimierz Tomalik
 

 

Copyright Owińska 2012©. Wszelkie prawa zastrzeżone.