Kościół z lotu ptaka Park orientacji przestrzennej w Owińskach Park orientacji przestrzennej w Owińskach Gminne Przedszkole w Owińskach

Wrzesień

20

środa

Renata, Filipina, Eustachy

 

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela - chór zakonny

Na chórze zakonnym, na filarach podtrzymujących kopułę, znajdują się dwa ołtarzyki stiukowe, marmoryzowane, z parą kolumn obejmujących wewnętrzne pole. W lewym ołtarzu znajduje się obraz Chrystusa na krzyżu w typie tzw. Chrystusa Milatyńskiego.



Na eliptycznych, kopulastych sklepieniach malowidła: nad organami Matka Boża okrywająca swoim płaszczem zakon cysterski - zakonników i zakonnice. Z boku za zakonnikami widać autoportret Adama Swacha.

Na wrożniku od strony nawy, po lewej, pierwsza ksieni Owińska – Jadwiga, po prawej stronie - św. Ida z Levis adorująca Dzięcię Jezus.



Łacińskie napisy pod malowidłami wyjaśniają ich znaczenie.



Pierwszy jest legendą, mówiącą o powstaniem klasztoru:

„Błogosławiona Jadwiga Ermensindis hrabina (Comitissa), Pani tego miejsca, siedząc na zielonej trawie niedaleko potoku (Owińskiej Strugi) podczas lekkiego snu zobaczyła Królową Aniołów pasącą w tym miejscu baranki pokryte mieszanym runem śnieżnobiałym i czarnym. Cudowne widzenie przedstawiła do wytłumaczenia pustelnikowi (Anachorete), który polecił aby w tym miejscu został wybudowany klasztor Dziewic Cysterek (Parthenonem Cisterciensibus Virginibus).” U początku klasztoru stoją trzy Jadwigi: św. Jadwiga księżna śląska, Jadwiga księżna wielkopolska, matka Przemysła I i Bolesława Pobożnego, właścicielka Owińsk i pierwsza ksieni owińska Jadwiga. To sprawia, że nie wiadomo dokładnie o której Jadwidze mówi napis - może po trosze o każdej.

Drugi napis wyjaśnia, że św. Ida z Levis była tak mistycznie zjednoczona z Dzieciątkiem Jezus, że Ono zawsze spoczywało na jej łonie. A gdy, modląc się w chórze, wstawała by śpiewać, to Dzieciątko wieszało się jej na szyi.



Na sklepieniu południowym sceny z życia św. Jadwigi Śląskiej – żony księcia Henryka Brodatego, matki siedmiorga dzieci, opiekunki ubogich, fundatorki klasztoru sióstr cysterek w Trzebnicy. Jej syn – Henryk Pobożny – poległ w bitwie pod Legnicą (1241).Po jego śmierci zamieszkała w klasztorze w Trzebnicy, gdzie jej córka Gertruda była opatką. Tam zmarła 15 października 1243 r. Jej liturgiczne wspomnienie obchodzone jest w dniu następnym.



Na sklepieniu północnym – sceny z życia św. Ludgardy z Tongern. Urodziła się w 1182 r. Wcześnie umieszczono ją u benedyktynek. Około r. 1200 złożyła u nich profesję zakonną, a pięć lat później była już przeoryszą. Ale zamiłowanie do kontemplacji sprawiło, że przeniosła się do cysterek w brabanckim Aywieres. Zasłynęła tam z daru uzdrawiania chorych i nawracania zatwardziałych grzeszników. Obdarowana łaskami mistycznymi, stała się przede wszystkim prekursorką nabożeństwa do Najśw. Serca Jezusowego. Zmarła 16 czerwca 1246 r. Jest jedną z głównych patronek Belgii.
 

Copyright Owińska 2012©. Wszelkie prawa zastrzeżone.